Wystąpienia, które wywierają wpływ

Co jest efektem wystąpienia? To, że w trakcie słuchają? Na pewno tak. To, że po referacie zadają pytania? Też. Ale czasem wpływ wystąpienia publicznego uwidacznia się dopiero po jakimś czasie. Najczęściej prelegent o nim nie wie. Chyba, że dowie się przypadkiem.

Wystąpienie trwa niby krótko.... ale efekt oddziaływania może być znacznie dłuższy. O to właśnie chodzi.

"W toku naszego kształcenia znajduje się przedmiot " Autoprezentacja". Pozwala on dostrzec nam jakie błędy popełniamy prezentując swoje pasje, pisząc CV oraz list motywacyjny. Pozwoliłabym sobie stwierdzić, iż dzięki niemu zaczynamy dostrzegać jakimi jesteśmy ludźmi, zaczynamy wierzyć, że to co robimy czyni nas tak wyjątkowymi. Ale po co Wam o tym opowiadam ? Na jednych ze spotkań nasz kolega prezentował swoje zainteresowanie jakim jest SPORT . Wtedy w naszych głowach (w mojej i Madzi) narodziła się taka myśl: "a może tak zapiszemy się na fitness?". Od tamtej pory chodzimy na zajęcia. Z pewnością gdyby nie bodziec, jaki dostałyśmy od Huberta, nie zrobiłybyśmy tego do dnia dzisiejszego a tak jesteśmy szczęśliwymi, zapracowanymi i nieustannie ćwiczącymi studentkami." (źródło)

Dlaczego warto pisać....

Kiedyś pisało się w sztambuchu, pamiętniku czy innym papierowym dzienniku. Pisało się piórem, ołówkiem lub długopisem. Teraz można pisać blog, stukając palcami po klawiaturze. I kiedyś było warto i teraz jest warto pisać, bo jest to aktywność sprzyjająca rozwojowi i autorefleksji. Pisanie jest porządkowaniem wiedzy, myśli i emocji.

Pisanie (i czytanie) wiąże się z samotnością, a więc jest czynnością intymną. Warto o tym pamiętać, zwłaszcza, gdy piszemy w przestrzeni publicznej. A tym jest blog czy e-portfolio. Piszemy w samotności. Nawet na chwilę musimy się wyizolowac z otoczenia. Podobnie jest z czytaniem.

Pisanie pamiętnika czy bloga nie jest ani dziecinne, ani banalne. Nazywanie emocji to swoiste "wyrzucenie" ich z siebie, to analizwanie i wspomaganie procesu myślenia. Także planowanie swoje przyszłości. Przelanie myśli na papier i nazwanie emocji sprawia, że zaczynamy dostrzegać konkretne problemy. W konsekwencji uświadamiamy sobie, co tak naprawdę nam doskwiera. Możemy bardziej świadomie planować swoja przyszłośc, w tym zawodową. Podobnie jest z wiedzą. Pisanie umożliwia powtarzanie, porządkowanie pojęć i ich wzajemnych relacji. Piszać uczymy się. Pisaniem budujemy swój wewnętrzny system wiedzy. Ważne jest więc pisanie a nie to, żeby czytało to wiele osób. W tym sensie piszemy dla siebie i włanego rozwoju a nie dla innych. Inna sprawa, że akurat możemy pisać ciekawie i klarownie, co przyda się także i innym.

Emocje przelane na papier są niejednokrotnie niczym kamienie zdjęte z serca. Jest nam lżej. A jeśli je nazwiemy, to łatwiej je dostrzeżemy i zapanujemy nad nimi. Jeśli jesdnak jest to blog w przestrzeni publicznej (internet jest publkiczny), to przecież nie będziey ujawniali wszystkich naszych emocji. Bo czyż po ulicy paradujemy w piżamie lub domowych kapciach? Warto odróżniać przestrzeń publiczną od intymnej. Ta umiejętnośc jest bardzo przydatna w życiu. Także przy budowaniu swojego e-portfolio.

Blog może mieć charakter edukacyjny i zawodowy. I tylko o takich tu będziemy pisali. Czyli o tym, jak pisać swoje e-portfolio. Podobnie jest z życiorysem (CV) - to dokument publiczny i oficjalny. A przecież mamy również swoje życie prywatne i intymne relacje.

St.Cz.

Innowacyjność i praca zespołowa

Nowatorskie, grupowe e-portfolio dostrzeżono już poza Olsztynem.
A przecież to dopiero początek naszego eksperymentu.

Wykorzystanie portali społecznościowych (social media) w poszukiwaniu pracy staje się normą. Pracodawcy (rektuterzy) w zdecydowanej większości (92 %) korzystają z serwisów społecznościowych w rekrutacji i poszukiwaniu pracowników. Wielu pracodawców czyni to z powodzeniem, wykorzystując LinkedIn, GoldenLine, Twitter, Facebook a także bardziej specjalistyczne, zawodowe, w tym przypadku dotyczące środowiska naukowego i biotechnologicznego. Bo media społecznościowe są nie tylko wirtualną przestrzenią do wymiany informacji między ludźmi ale także ogromną bazą danych, którą wykorzystują pracodawcy. Jest już nawet nowe pojęcie - social recruting, odnoszące się do profesjonalnego wykorzystania mediów internetowych w procesach rekrutacji pracowników. Nie tylko szukaj pracy, ale i daj się znaleźć.

Googlują pracodawcy ale googlują i szukający pracy. Jedni chcą poznać i sprawdzić potencjalnego pracownika, ci drudzy chcą się więcej dowiedzieć o potencjalnym miejscu pracy i pracodawcy. Warto się więc nauczyć szukać i googlować. I być łatwo googlowalnym. Temu sprzyja praca zespołowa. Przy okazji to udokumentowanie kompetencji społecznych.

Praca zespołowa to nie tylko zagregowanie biotechnologicznych e-portfolio, ale i wspólne linkowanie i pozycjonowanie. Im bardzie rozumiemy funkcjonowanie społeczeństwa w sieci, tym grupowe e-portfolio jest bardziej widoczne.

St. Cz.

Vlog czyli wideo blog biotechnologiczny

Wideoblog (ang. videoblog, vlog lub vog) – rodzaj bloga internetowego, którego zasadniczą treść stanowią pliki filmowe, publikowane przez autora w kolejności chronologicznej lub jak na blog przystało w odwróconej chronologii. Pliki udostępniane są do odtwarzania w technologii video-streamingu lub do pobrania na komputer użytkownika – gościa i widza wideobloga (źródło: Wikipedia).

Może lepiej mówić niż pisać? Współczesne technika umożliwia łatwe nagrywanie i przygotowywanie filmików. Zamiast wiec pisać eseje i felietony może po prostu opowiadać o biologii czy biotechnologii? Prosta kamera jest chyba w każdym laptopie. Może być i aparat cyfrowy czy nawet przeciętny telefon komórkowy.

Vlogi są coraz popularniejsze: "Co minutę na YouTube'a wrzucane są 72 godziny filmików. Królik pływający w basenie, dziewczynka, która pierwszy raz widzi jadący pociąg, zawijane w kocyki małe nietoperze." (czytaj cały ciekawy tekst o vlogach)  A dlaczego nie miałoby to być opowiadanie i studiowaniu, o dolach i niedolach pracy laboratoryjnej, o poznawaniu świata biologii i biotechnologii? Myślę, że byłoby niezwykle ciekawe. Bo treść ważniejsza od strony technicznej.

Krótkie filmiki, przedstawiające proste prace laboratoryjne miałyby aspekt przede wszystkim edukacyjny i poznawczy. Czy nie wygodniej obejrzeć jak to się robi niż czytać zawiły tekst? Uzupełnienie swojego e-portfolio vlogiem (wideoblogiem) samo w sobie będzie eksperymentem. A przecież studenci nauk ścisłych lubią eksperymentować, czasem na myszkach, czasem na sobie :).

St. Czachorowski

Grupowe i indywidualne naukowe blogowanie

Noc Biologów 2012 (fot. S. Cz.)

Blog jest typem strony internetowej, przypominającej dziennik, pamiętnik lub portfolio, zwykle tworzonej przez osoby indywidualne. Autor bloga komentuje lub opisuje wydarzenia i materiały (filmy, zdjęcia, artykuły, książki). Wpisy, artykuły (zwane żargonowo postami) są prezentowane w odwróconej chronologii.

W przypadku osób kształcących się, pisanie blogów umożliwia im refleksję na temat własnych postępów w nauce i osiąganych celów, co w konsekwencji pomaga w znalezieniu najlepszego, indywidualnego sposobu uczenia się. Zamieszczane eseje (próby), recenzje, komentarze ułatwiają ugruntowanie wiedzy specjalistycznej, jak również są refleksją, dotyczącą rozwoju osobistego. Blogowanie jest w jakimś sensie prowadzeniem notatek i dyskutowaniem publicznym.

Coraz częściej blogi goszczą w przestrzeni naukowej i akademickiej. Blogi naukowe pisane są indywidulanie lub grupowo. To drugie rozwiązanie zapewnia systematyczność w pojawianiu się nowych artykułów nawet przy nieregularnym pisaniu poszczególnych osób. Ninijeszy blog jest właśnie taką próbą pracy zespołowej w internecie. Jest jednoczesnie zapisem eksperymentu adukacyjnego. Eksperymentujemy sami na sobie :).

Stanisław Czachorowski

E-portfolio - indywidualnie czy zespołowo?

E-portfolio jest naszą wizytówką w sieci, elektronicznym CV, życiorysem i w jakimś sensie listem motywacyjnym jednocześnie. E-portfolio jest naszą multimedialną wizytówką w internecie, dostępną i widoczną dla każdego, kto może być zainteresowany naszą działalnością i doświadczeniem zawodowym.

E-portfolio może być wykonane w formie statycznej strony internetowej, w formie przenośnej prezentacji do pokazania w kameralnych warunkach na dowolnym urządzeniu (e-booku, smartfonie, tablecie, laptopie), przygotowaną za pomocą dowolnego narzędzia do tworzenia prezentacji (Power Point, Prezi ) lub w formie pliku pdf, Google Docs, Google sites, Moodle, FolioSpace. E-portfolio może być przygotowane z wykorzystaniem bloga.

E-portfolio jest kolekcją cyfrowych artefaktów (plików, dokumentów, linków itd.), stanowiących prezentację doświadczeń, dokonań, osiągnięć i dotychczasowej nauki. Tworzenie e-portfolio to planowanie, synteza informacji, dzielenie się wiedzą, dyskutowanie, refleksja, informacje poparte dowodami, czyli łacznie planowanie rozwoju osobistego (do planowania potrzebna jest refleksja i faty). Jest więc zarówno efektem jak i sposobem działania. Lub inaczej, jest sposobem uczenia się, w wyniku którego powstaje coś konkretnego i przydatnego w dalszej edukacji jak i szukaniu pracy (stałej, dorywczej, stażowej).

Tworzenie e-portfolio prowokuje i niejako wymusza refleksje nad rozwojem osobistym. Jako takie e-potrfolio może, a nawet powinno, być rozwijane i przydatne przez całe życie. Jednym słowem zastosowanie nauki w praktyce.

Blog jest więc formą, sposobem tworzenia indywidualnego e-portfolio. Nie przeszkadza to jednak w pracy zespołowej, wspieranie się radami, doświadczeniami, konkretnymi umiejętnościami, sprzętem. Samemu trudno sobie zrobić zdjęcie czy nagrać krótki filmik ze sobą w roli głównej. Do tego potrzebna współpraca. Agregator blogów jako wspólny „pakiet” CV to kolejny przykład możliwej współpracy przy tworzeniu e-potrfolio oraz wspieraniu się w rozwoju osobistym, autopromocji i szukaniu pracy.

Blog należy do literatury (piśmiennictwa) dokumentu osobistego. Nie jest literaturą fikcji (fikcjonalny), jest w jakimś sensie literaturą faktu (subiektywnego, osobistego, ale faktu, jest dokumentem). Jest współczesną odmianą dziennika, bo jest chronologia wpisów, bo na początku nie ma zamkniętej, przemyślanej konstrukcji a powstaje stopniowo, chronologicznie, tak jak dziennik.

Blog jest formą multimedialną, łączącą tekst z ilustracjami, filmami i linkami do innych miejsc. Blog nie jest zazwyczaj pamiętnikiem, bo piszemy go tak jak dziennik, pod wpływem chwili (dziennik nie ma charakteru zaplanowanej wcześniej całości). Pamiętnik to zapisy z perspektywy czasu i dystansu osobistego do zdarzeń. Dziennik piszemy z dnia na dzień, pamiętnik piszemy z perspektywy czasowej i w odniesieniu do wspomnień.

Blog (od weblog - wpis internetowy) jest narzędziem komunikacji. CV też jest narzędziem komunikacji (zakłada interaktywność). Jest literaturą użytkową, literaturą dokumentu osobistego, nawiązującego do dawnej tradycji. Korzeni szukać możemy w dziennikach, pamiętnikach, sylwach szlacheckich, piśmiennictwie użytkowym. Blog jest formą multimedialnej "literatury" i formą osobistej strony WWW. Poza aspektami komunikacyjnymi zawiera funkcję autopromocji. W pełni więc nadaje się do funkcji e-portfolio w globalnym świecie. Do zalet zaliczyć możemy także prostotę i brak potrzeby uczenia się programowania.

Cechą typową blogu jest odwrócona chronologia, to znaczy widzimy na początku najnowsze wpisy i przeglądamy je niejako wstecz. Papierowy dziennik piszemy i czytamy chronologicznie, od najwcześniejszego wpisu, do ostatniej kartki. Ale przecież w CV wykształcenie czy doświadczenie także przedstawiamy w odwróconej chronologii. Blog jest dokumentem ciągle "dopisywanym" i uzupełnianym. Jak więc przejrzyście umieścić istotne informacje, typowe dla życiorysu, aby stale były "na wierzchu"? Warto dodać osobne strony oraz rozmaite "gadżety" w szpaltach bocznych.

Blog jest gdzieś na pograniczu tekstów użytkowych i literatury. Ale przecież życiorys (CV) jest z natury tekstem użytkowym. Ujawniać może osobowość autora. A przez fakt umieszczenia go w zasobach zewnętrznych, nie tylko dostęp dla czytelników jest łatwy ale i piszący może uzupełniać, poprawiać z dowolnego miejsca i z dowolnego komputera.

Blogowe e-portfolio to nasz życiorys (CV), zawsze pod ręką, wraz z "teczką" rekomendacji, listów polecających, efektów naszej pracy, dodatkowymi dyplomami, osiągnięciami. Jest dobrym suplementem do CV, gdyż możemy link zamieścić w mailu czy nawet liście motywacyjnym. A dzięki samodzielnemu życiu w sieci, pracodawcy lub potencjalni partnerzy do współpracy, sami nas odnajdą.

Stanisław Czachorowski